 |
|
 |
|
| Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp |
| |
 |
 |
|
Fiederelse
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-7-2007 |
| Berichten: 4687 |
| Woonplaats: Emmen |
|
|
Geplaatst: 2 Feb 2010 9:02
|
|
Onderwerp: |
 |
Ik herinner de laatste woorden die mijn moeder zei,
Dat was mijn naam.
Aan de ene kant geeft het me troost, aan de andere kant, ook niet.
Ik had veel en vaak ruzie met mijn moeder. Eigenlijk was ik echt een rot puber en zat ik zo erg me mezelf in de knoop dat ik het op haar uitte.
ruzie-loze dagen kan ik me eigenlijk niet meer herinneren.
Behalve de dag dat ze stierf,, dat was een leuke dag.
Eigenlijk was ik net weer een beetje uit de buien aan het komen,
en konden we een echte moeder-dochter band gaan bouwen,
maar daar is het nu te laat voor. Ik begrijp hoe je je voelt.
Er zijn zooo veel dingen waar ik spijt van heb,
ik wou dat ik het gewoon even tegen haar kon zeggen..
Maar ik denk dat een moeder dat wel aanvoelt.
Ik denk dat ze niet boos op je is, omdat je die ene avond zo deed.
Misschien snapt ze het zelfs wel,
Houd moed lieve meid!
Mijn moeder zou zeggen, "verman je, en laat de wereld zien hoe sterk je bent"
Sterkte!
Liefs, Else
_________________
De schaduw van de dood raakt jou niet aan.
Jij leeft, in deze regels vastgelegd.
Zolang men ademt, ogen zullen lezen,
Zo lang zal dit bestaan jouw leven wezen
Teksten, gedachten, gevoelens voor jou <3
Door mij Đ |
   |
|
|
|
 |
 |
| Naar boven |
|
| |
|
 |
|
|
|
A
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-12-2009 |
| Berichten: 55 |
| Woonplaats: Groningen |
|
|
|
Geplaatst: 2 Feb 2010 10:24
|
|
Onderwerp: |
|
Dat is ook precies wat me er het meeste doorheen helpt. De gedachte aan wat mīn moeder zou gezegd hebben. In het zieken huis zou ze hebben gezegd "ik doe ook wel een beetje raar he hihi". En nu ik me zo rot voel en eigenlijk nog steeds niet goed weet wat ik met mezelf aanmoet had ze gezegd "het het nog nooit zo donker west of het word wel weer licht" uit een liedje van edo staal. En "kop der veur, 't komt wel weer goud". Dat zijn fijne dingen die je toch een beetje kunnen helpen. En eerlijk gezegd heb ik dat ook wel ff nodig want heb het gevoel dat alles langs me heen gaat. Ik ben wel aan het werk, en ik doe wel leuke dingen, maar ik krijg het allemaal niet mee zeg maar. Hopelijk word dit nu snel weer wat beter nu ik het ook uit bij de psycholoog en m'n beste vriendinnetje.
_________________
Wie in de herinnering blijft leven
Van hen die hem lief is
Is niet gestorven
Maar slechts op een verre reis
Dood zijn zij die worden vergeten... |
 |
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
A
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-12-2009 |
| Berichten: 55 |
| Woonplaats: Groningen |
|
|
|
Geplaatst: 7 Feb 2010 2:31
|
|
Onderwerp: |
|
Zit hier lekker rustig aan de tafel, radio aan, voelde me redelijk prettig, en dan al die nummers... En muziek brengt een hoop teweeg, vroijke gedachten, minder vrolijke gedachten.. En dat is normaal. Dat weet ik wel. En nu is All my life van Krezip erop. En ik weet dat het over een liefde gaat, maar toch associeer ik het een beetje met de dood van mīn moeder. En de tekst is nu zo toepasselijk:
Does it ever get any better,
Or will i feel this way the rest of my life,
I just can't get it together,
So now and then i'm losing my mind.
En dat is ook gewoon zo. Er gebeuren gewoon dingen in je dagelijkse leventje die je doen herinneren aan de mensen die je moet missen. Laatst had iemand het over een liedje waar een hele goede vriendin van me helemaal gek van was, maar het meisje heeft zelfmoord gepleegd vlak voor ze 16 werd.. Ik had toen geen tot weinig contact met der door een ruzie die wel weer uitgepraat was.. En dan ook nog een liedje die op m'n moeders crematie is gedraaid. Ik ontkom er niet aan, aangezien ik Nick en Simon en Marco Borsato helemaal geweldig vind. Dus die nummers kom je automatisch tegen. En het gekke is, op m'n moeders crematie is er een nummer van Nick en Simon gedraaid, maar weet niet zeker meer welk nummer het is... Best vreemd... Nou ja, soms heb je van die momenten dat je het ff kwijt moet..
_________________
Wie in de herinnering blijft leven
Van hen die hem lief is
Is niet gestorven
Maar slechts op een verre reis
Dood zijn zij die worden vergeten... |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
A
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-12-2009 |
| Berichten: 55 |
| Woonplaats: Groningen |
|
|
|
Geplaatst: 27 Feb 2010 0:02
|
|
Onderwerp: |
|
Eigenlijk zijn al die gezegdes die mensen tegen je vertellen om je op te beuren geewoon betekenisloos uiteindelijk. "Na regen komt zonneschijn", "Achter de wolken schijnt de zon", "Als er iets is wat ik kan doen moet je bellen", "Ik begrijp hoe je je voelt" en ga zo maar door. Je hoort het zo vaak dat je er geen waarde meer aan hecht. Waarom zou ik iemand bellen of in vertrouwen nemen als er vervolgens niet op gereageerd word. Snap dat het voor mensen moeilijk is om te reageren maar zeg dan iets anders dan wat zo vaak gezegd word, iets wat je echt meent. Waar ik iets mee kan. Voel me zo machteloos en ja ik weet niet hoe ik het moet omschrijven. Er is veel gaande momenteel in m'n leven. En het zijn allemaal dingen waarbij je je moeder zo erg mist en nodig hebt. M'n zusje gaat samenwonen met haar vriend. 1 maart krijgen ze de sleutel. Zoo leuk voor der maar m'n vader reageerd er niet echt enthousiast op. Hij vind het heel leuk voor der maar kan dat gewoon niet uiten ofzo.. Tegen haar in ieder geval. En m'n moeder zou direct van alles met der gaan kopen, en weet ik het wat. Ze zou der niet meer over ophouden haha. En dan is m'n vader z'n eigen leven aan het leiden. Heel normaal, maar niet als je alles om je heen vergeet en links laat liggen. En je kan het hem 20.000 keer vertellen en der met hem over praten maar het dringt gewoon niet door. En gister vanuit het niets begint ie ineens te praten tegen me, dat ie alles verwaarloost heeft, en dat dat maar eens moest gaan veranderen, en dat ie niet alleen met zichzelf bezig kan zijn. Heel fijn allemaal maar hoe komt ie ineens tot die bezinking?? Heel vreemd vond ik het. Neemt niet weg dat ik het fijn vond, maar eerst zien dan geloven, want hij zeg zoveel de laatste tijd.. Ik heb nu eindelijk besloten wat ik ga doen. Ga in augustus een opleiding volgen. 6 maart naar open dag, direct inschrijven. Ben er nu heel zeker van. Deze opleiding niet gekozen omdat ik een opleiding wil gaan doen, maar echt omdat het me interesseert. En das ook weer zo'n moment waar m'n moeder met me over zou praten, me steun zou geven, gewoon al is het maar een opmerking, maar het kwam vanuit haarzelf. Bij m'n vader moet je het er uit trekken wat ie vind. Mensen verschillen dat weet ik, maar het is wel raar dat dat ineens verandert omdat er iemand overlijdt. 11 maart is ze een jaar overleden. En het is maar een datum, maar toch kan ik daar maar niet gewoon niet aan denken. En het komt steeds dichterbij. En ja het verandert momenteel nog niets aan het verdriet of hoe moeilijk ik het er mee heb. Ik wil heel graag een x naar het crematorium, haar as is daar verstrooid, ik weet niet of ik er een bepaalde rust of iets dergelijks uit haal, maar ik zou er echt alles voor geven om eventjes rust te hebben in me lijf. Geen moeite hebben met het zien van een moeder en dochter die een broodje eten in de croissanterie, geen verdriet of pijn of zoveel gedachten die rondtollen zodat ik niet slapen kan, of denken of wat dan ook.. Word er zo zat van. Zit nu 2en halve week al thuis met en zwaar gekneusde schouder, en heb dus ook veel tijd om na te denken enzo, aangezien ik vrij weinig kon. Gaat nu gelukkig een stuk beter, kan er weer vrij veel mee doen, dus eind is in zicht. Kan niet wachten tot ik weer aan het werk kan, en tegelijkertijd wil ik zoo graag weg bij de croissanterie. Ben er helemaal klaar mee sinds ik met die schouder zit. Maar goed, hard op zoek dus zal vanzelf ergens aangenomen worden hopelijk  .
Maar goed ik zal een einde maken aan dit berichtje, hondje uitlaten zo en dan lekker slapen. En dan ziet de dag er morgen misschien wel wat beter uit!!
_________________
Wie in de herinnering blijft leven
Van hen die hem lief is
Is niet gestorven
Maar slechts op een verre reis
Dood zijn zij die worden vergeten... |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
A
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-12-2009 |
| Berichten: 55 |
| Woonplaats: Groningen |
|
|
|
Geplaatst: 10 Mrt 2010 22:49
|
|
Onderwerp: |
|
Tja... en dan is het over 13 uur een jaar geleden dat mīn moeder overleden is. JA en hoe ga j daar mee om. Het liefst zou ik morgen gewoon overslaan. Gewoon gaan slapen vanavond en vrijdag weer wakker worden. Het lijkt allemaal maar niet beter te worden.. het lijkt alleen maar slechter te gaan. Qua gevoel en gedachten dan. Voel me zo ontzettend verdrietig en hopeloos en het lijkt allemaal zo donker. En het is gewoon heel raar, de laatste tijd steeds vaker voel ik me wel blij en vrolijk enzo, tot het moemnt dat ik weer besef van f*ck ze is er niet meer. En dat is zo moeilijk. En het liefst zou ik dat gevoel wegstoppen. Gewoon niet meer aan denken en doorgaan. Of gewoon slapen en wakker worden als alles beter is. Maar das ook niet goed dat weet ik wel, maar het is allemaal zo lastig. Wou maar dat het allemaal weer normaal werd, of in ieder geval iets normaler als nu. Want dit voelt niet normaal. Hoe normaal het ook lijkt, dat het leven doorgaat, zo normaal voelt het niet. Ik zou me haast schuldig gaan voelen omdat alles zo doorgaat of ze er nooit is geweest...
Mam, you're still here, with me all the time, you're still here when i close my eyes, I still see you, i still feel you, and we'll never be apart, you're still here in my heart!!!
_________________
Wie in de herinnering blijft leven
Van hen die hem lief is
Is niet gestorven
Maar slechts op een verre reis
Dood zijn zij die worden vergeten... |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
Fiederelse
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-7-2007 |
| Berichten: 4687 |
| Woonplaats: Emmen |
|
|
|
Geplaatst: 11 Mrt 2010 11:31
|
|
Onderwerp: |
|
Sterkte <3
_________________
De schaduw van de dood raakt jou niet aan.
Jij leeft, in deze regels vastgelegd.
Zolang men ademt, ogen zullen lezen,
Zo lang zal dit bestaan jouw leven wezen
Teksten, gedachten, gevoelens voor jou <3
Door mij Đ |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
Fiederelse
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-7-2007 |
| Berichten: 4687 |
| Woonplaats: Emmen |
|
|
|
Geplaatst: 3 Apr 2010 15:27
|
|
Onderwerp: |
|
Hoe gaat het nu met je?
Liefs!
_________________
De schaduw van de dood raakt jou niet aan.
Jij leeft, in deze regels vastgelegd.
Zolang men ademt, ogen zullen lezen,
Zo lang zal dit bestaan jouw leven wezen
Teksten, gedachten, gevoelens voor jou <3
Door mij Đ |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
A
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-12-2009 |
| Berichten: 55 |
| Woonplaats: Groningen |
|
|
|
Geplaatst: 3 Apr 2010 22:23
|
|
Onderwerp: |
|
Ja het gaat redelijk. Met ups en downs he. Het ene moment ben ik supervrolij en druk en blij, maar dat kan zomaar ineens omslaan. En waarvan? Geen flauw idee. gewoon vanuit het niets weer een traan over m'n wangen. Heel vreemd. Maar misschien is het wel een reactie vanuit m'n lichaam, om te zeggen van hé je moet niet zo druk bezig zijn dat je jezelf vergeet. Want het is momenteel heel druk. Werk 6 dagen in de week, en op die ene vrije dag ga je dan niet rustig an doen, maar probeer je alle leuke dingen en social talks van de hele week in 1 dag te proppen, zodat je het alsnog smoordruk hebt. Ja en dan is het de volgende dag en begint de werkweek weer. Maar nog een paar weekjes en dan ga ik minder werken. Ga weg bij de croissanterie, ga 32 uur in de week bij de kartbaan werken. Dus minder uren maar ik verdien meer haha. Maar ja, momenteel dus even redden zo. Alleen wel lastig, ik heb de sleutel van m'n huisje weer terug, en er moet best nog veel gedaan worden ook al is het maar 1 kamer, maar ja gaat allemaal zo langzaam omdat het steeds maar een paar uurtjes kan. Vanmiddag hele middag bezig geweest behang van de muur te halen. 't was maar 1 muur van 5,5 meter maar zijn er zo'n btje 4,5 uur mee bezig geweest. Serieus wie ooit zelf gaat behangen 1 tip: denk aan de volgende bewoners en plak niet 5 lagen behang over elkaar heen haha. Echt wat een werk zeg. Maar goed, het is er af, nu nog het halletje behang eraf halen, kozijnen schuren en verven maar! Maar met de tijd die ik heb vermoed ik dat dat nog wel 2 week duurt. Maar goed we zien het wel. Ja en voor de rest gaat het vrij redelijk. Nog steeds af en toe wel down en huilbuien uit het niets, maar ben ook weer vrolijk en druk en blij. Dus dat is wel mooi 
Liefs Alyda
_________________
Wie in de herinnering blijft leven
Van hen die hem lief is
Is niet gestorven
Maar slechts op een verre reis
Dood zijn zij die worden vergeten... |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
A
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-12-2009 |
| Berichten: 55 |
| Woonplaats: Groningen |
|
|
|
Geplaatst: 4 Apr 2010 10:42
|
|
Onderwerp: |
|
Op deze dagen, mis ik haar het meest. Dagen dat we metzīn allen dingen deden. Paasontbijt bijvoorbeeld. Wat we dit jaar overslaan. Pap niet thuis, zusje verhuisd, dus vanchtend alleen thuis. En toch geeft dat onverwacht een leeg en somber gevoel. Had niet verwacht dat ik er zoveel last van zou hebben. Maar ik mis haar enorm op deze dagen. Heel normaal denk ik maar wel vervelend. Loop ik me de hele dag rot te voelen terwijl ik moet werken straks. Word waarschijnlijk erg druk. Tja en op dit soort dagen hoeft er maar 1 dingetje te gebeuren of ik ben in tranen. Nou ja, hopen dat het allemaal goed gaat. Drukte is ook wel fijn, gewoon blik op oneindig en aan het werk. Op de automatische piloot welliswaar maar toch. Even afleiding hebben..
_________________
Wie in de herinnering blijft leven
Van hen die hem lief is
Is niet gestorven
Maar slechts op een verre reis
Dood zijn zij die worden vergeten... |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
A
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-12-2009 |
| Berichten: 55 |
| Woonplaats: Groningen |
|
|
|
Geplaatst: 12 Mei 2010 14:59
|
|
Onderwerp: |
|
Zo even weer een berichtje. FF wat dingen die ik kwijt moet haha. Woon sinds 2 week weer in me huisje. Heerlijk rustig just me myself and i. Ik voel me er heel prettig, al zag ik er in het begin heel erg tegen op. Maar toen ik er eenmaal woonde was het allemaal prima. De laatste dingen zijn afgelopen zaterdag opgehangen. Dus nu helemaal mijn plekje weer. Dat gaat dus lekker. Qua gevoel gaat het ook vrij goed moet ik zeggen. Voel me rustig, slaap goed, werk niet meer zoveel en ben weer opgewekt en vrolijk (meestal dan haha). Eindelijk ook weg bij de croissanterie sinds 26 april. Dus nu alleen nog bij de kartbaan. Daar zou ik 32 uur gaan werken, maar daar komt het, dat gaan ze niet redden. Dus ben ik op zoek naar een parttime baantje erbij voor in de zomer. Maar ja, gaat nogal lastig. Op het moment dat je geen part time baan nodig hebt word je ermee doodgegooid, en nu ik een parttime baan nodig heb staan er alleen maar fulltime vacatures overal... Hoe typisch.. En dan de vriend van me vader.. Ik hoop in de vredesnaam maar dat ie snel tot bezinning komt maar ik betwijfel het. Hoe vaak moet m'n vader nog bij hem thuiskomen dat meneer weer met een dronken kont op bed ligt. Hoe vaak gaat hij dit nog pikken. En ondertussen denkt meneer ook nog te kunnen vertellen dat m'n vader niet altijd voor ons hoeft klaar te staan. Dat we volwassen genoeg zijn. Serieus waar haalt ie het lef vandaan. Nee dat hij alleen maar in de kroeg zit en aan zichzelf denkt dat is lekker verstandig.. Echt ik ben zo klaar met die vent en z'n egoïstische denkwijze en doen en laten.. Maar goed m'n vader is blij met hem en hij moet z'n ogen eens open krijgen, dat kan ik niet voor hem doen. Maar goed hier komen we ook wel weer uit. Op naar de zomer zou ik zeggen.. al is daar nu nog niets van te merken...
Liefs Alyda
_________________
Wie in de herinnering blijft leven
Van hen die hem lief is
Is niet gestorven
Maar slechts op een verre reis
Dood zijn zij die worden vergeten... |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
A
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-12-2009 |
| Berichten: 55 |
| Woonplaats: Groningen |
|
|
|
Geplaatst: 7 Jul 2010 12:26
|
|
Onderwerp: |
|
Tijdje geleden sinds m'n laatste berichtje, heb ook vrij weinig tijd om op de computer te komen. Allereerst, het gaat eindelijk gewoon goed met me. Alles loopt op rolletjes, en alles is in orde. Zelf m'n verjaardag was hartstikke leuk. En ja ik heb veel aan m'n moeder gedacht, maaar ik had ook in gedachten dat ze er wel bij was. Het was lang zo moeilijk niet als vorig jaar. En dat stelt me gerust. Heb vorige week afrondend gesprek gehad met de psycholoog, daar kom ik ook niet meer. Het heeft me heel veel geholpen dingen weer in het juiste perspectief te gaan zien, en om het overlijden van m'n moeder te accepteren/verwerken hoe je het noemen wil. Ik houd nu een dagboek bij van wanneer ik me down en somber voel, en waarin ik dingen aan m'n moeder schrijf, een soort van brieven. Het is gedoopt tot m'n mamma-boek. Ik ben eindelijk weer mezelf. Het heeft veel moeite gekost maar het is het waard geweest. Krijg de laatste tijd al maar complimentjes, wat zie je er goed uit, en goh je straalt gewoon. Op m'n werk gaat het allemaal goed, al word ik de laatste week veel afgebeld omdat het dan te rustig is. Dat is wel een nadeel van zo'n beetje de enige uitzendkracht zijn die veel werkt daar. Ik ben de eerste die ze afbellen. Maar goed, we overleven het wel. Tegen alle mensen hier die het moeilijk hebben wil ik zeggen hou vol, uiteindelijk gaat het weer beter. Nu lijkt het misschien niet zo maar er komt een dag dat het er weer zonniger uitziet. Heel veel sterkte allemaal!
Liefs Alyda
_________________
Wie in de herinnering blijft leven
Van hen die hem lief is
Is niet gestorven
Maar slechts op een verre reis
Dood zijn zij die worden vergeten... |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
Malou123
|
|
| Aangemeld: 18-4-2010 |
| Berichten: 4 |
|
|
|
|
Geplaatst: 8 Jul 2010 13:43
|
|
Onderwerp: |
|
Lieve Alyda.
Ik zat net je verhaal te lezen, en herken zoveel dingen in jou die mij ook zijn overkomen.
Mijn moeder is begin dit jaar ook aan longkanker overleden met uitzaaiingen naar haar hoofd.
De momenten dat je het echt niet meer zag zitten die je beschrijft die heb ik ook gehad.
Het moment dat je echt beseft ze is er niet meer, die heb ik ook gehad.
En ik ging net zoals jou na een week alweer gewoon naar school, en naar me werk en pakte gewoon me leventje weer op.
En ook ik merkte hoe moe je daar van werd, ik merkte dat je opeens weer zelf moest na gaan denken, terwijl dat de afgelopen weken voor je gedaan werd. en wat was dat vermoeiend zeg!
En dat je zegt dat zoveel mensen vanalles tegen je zeggen en dat ze er zoo graag voor je willen zijn, ook ik heb die mensen om me heen.
En wat kunnen die soms irritant zijn he ? hoe goed ze het ook bedoelen, je hebt er vaak niet veel aan..
Eigenlijk herkende ik het grootste gedeelte van je verhaal wel in mezelf.
En ik zou ook niet weten waarom ik je dit allemaal vertel, want er zullen vast wel meer mensen zijn die zich in je vehaal herkennen, maargoed.
kus Malou
_________________
I'm everything I am, because of you. |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
A
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-12-2009 |
| Berichten: 55 |
| Woonplaats: Groningen |
|
|
|
Geplaatst: 3 Aug 2010 12:48
|
|
Onderwerp: |
|
Kom ik gister bij m'n vaer thuis, zegt ie ineens volkomen out of the blue, ik heb een telefoontje gehad van je oom Bernard, z'n jongste broertje (mijn oom dus) is met spoed opgenomen in het ziekenhuis, hij word waarschijnlijk vanavond of vannacht nog geopereerd aan z'n maag. Kan z'n ontlasting niet kwijt, krijgt waarschijnlijk een stoma. En waar is dat het gevolg van??? Juist weer zo'n gallige k*t tumor die veel mensen het leven zuur maakt..... Dus maar weer afwachten of het goed- of kwaad-aardig is...
_________________
Wie in de herinnering blijft leven
Van hen die hem lief is
Is niet gestorven
Maar slechts op een verre reis
Dood zijn zij die worden vergeten... |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
A
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-12-2009 |
| Berichten: 55 |
| Woonplaats: Groningen |
|
|
|
Geplaatst: 3 Aug 2010 20:43
|
|
Onderwerp: |
|
Oom gister geopereerd. Tumor en lymfeklieren weggehaald, nu afwachten wat het onderzoek uitwijst.. Goedaardig, kwaadaardig???
Die rottige onwetendheid/onzekerheid ook altijd.
Loopt het weer eens lekker ja hoor weer zoiets ertussendoor...
Hoop dat alles goed blijkt en geen ernstige dingen..zit je weer met die lijdensweg voor een persoon die je heel dichtbij staat..
_________________
Wie in de herinnering blijft leven
Van hen die hem lief is
Is niet gestorven
Maar slechts op een verre reis
Dood zijn zij die worden vergeten... |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
A
|
Al meer dan 50 berichtjes geschreven
|
| Aangemeld: 24-12-2009 |
| Berichten: 55 |
| Woonplaats: Groningen |
|
|
|
Geplaatst: 5 Aug 2010 22:07
|
|
Onderwerp: |
|
Oke niet dus... Arts gezegd dat ie voor 90 % zeker wist dat het kwaadaardig was. Darmkanker dus.. Hij heeft geen stoma gekregen. Hij had het gestel van jonge vent volgens de arts, dus hij durfde het wel aan zonder stoma. Mīn oom is gelukkig wel positief, en als ik het goed begrepen heb is het ook wel goed te behandelen, maar goed ze zijn nog aan het onderzoeken van hoe en wat. Dus tot de uitslagen definitief zijn, ga ik alsnog van het ergste uit.. dan kan het alleen maar meevallen uiteindelijk.. Nou ja, meevallen.. in zoverre natuurljik.. Hopen dat we snel uitsluitsel hebben.. Nu eerst maar eens proberen te slapen...
_________________
Wie in de herinnering blijft leven
Van hen die hem lief is
Is niet gestorven
Maar slechts op een verre reis
Dood zijn zij die worden vergeten... |
|
|
|
|
|
|
| Naar boven |
|
| |
|
|
|
|
|
 |
Ga naar Pagina Vorige 1, 2, 3 Volgende Tijden zijn in GMT + 1 uur |
 |
|
| |
|
|
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen
|
| |
|
|
